Reis- en vogelverslag Costa Rica 2006.
	Costa Rica

17 Daagse rondreis door Costa Rica met Daihatsu Terios 4x4 van 15 november tot 1 december 2006.
Sinds onze reis naar Costa Rica in 2003 waren Udo Hasewinkel en ik stellig van plan weer zo’n reis te maken. Daar we ook rekening te houden hebben met onze vrouwen en vrije dagen, paste het drie jaar later pas in de planning.
Udo regelde de tickets inclusief twee hotelnachten via OAD Reizen. Ik nam weer contact op met het reisbureau CRS Tours in San Jose. Na de nodige e-mails over en weer ontstond er een prima combinatie van onze en hun ideeën.

Woensdag 15 november word ik door Udo afgehaald met de auto. We rijden eerst even naar Utrecht om zijn nicht Suzanne op te halen. Zij zal de auto weer terug rijden. De reis verloopt voorspoedig. We nemen afscheid van Suzanne en lopen naar de incheckbalie. Om een uur of twaalf vertrekt de Boeing 767 van Martinair voor een vlucht van negen en een half uur naar Miami. Hier stappen we over in een Airbus A320 voor de laatste twee en een half uur naar San José. Omstreeks tien uur ’s avonds landen we. Er staat een busje op ons te wachten, dat ons in een half uurtje naar Hotel Fleur de Lys in San José brengt. Nog net even tijd voor een biertje en dan naar bed.

Donderdag 16 november worden we om 8:30 uur bezocht door Sylvia Jurado van CRS Tours. Ze levert ons alle benodigde vouchers, kaarten, telefoonnummers en tips voor de reis. Bovendien een welkomst kaartje van Jan Centen met een grote fles Koffielikeur voor de koude avonden!
De rest van de dag kunnen we San José verkennen. We lopen naar het centrum en bezoeken verscheidene marktjes en boekwinkels. De hele binnenstad is al in Kerstsfeer! Als lunch nemen we enkele pizzaslices in een restaurant. ’s Middags begint het te regenen, dus nog maar wat winkelen. Het diner gebruiken we in ons Hotel Fleur de Lys.

Waterval (Rara Avis).

Vrijdag 17 november zouden we om 7:00 uur opgepikt worden door een auto uit Las Horquetas. Na een telefoontje blijkt, dat de chauffeur een uurtje later komt vanwege zware regenval in Rara Avis. Om 8:00 uur vertrekken we uiteindelijk voor de twee uur durende rit naar Las Horquetas. Hier vertrekt de tractor naar Rara Avis. De grote bagage gaat achter slot en grendel. Met laarzen aan en de nodige bagage in de rugzak, vertrekt de tractor voor de bijna vier uur durende rit naar Rara Avis. Buiten wat personeel, Udo en ik, rijdt ook de spontane Braziliaanse jonge dame Paula Arantes met ons mee. Zij bezocht een congres over ecotoerisme en was uitgenodigd door de eigenaar van Rara Avis. Het eerste deel van de tocht rijden we over een redelijke hobbelweg door veeteelt gebied. Later wordt het steeds ruiger en krijgt zelfs de tractor problemen. Wij lopen naar El Plástico Lodge, waar het ontboste deel ophoudt. Deze lodge was vroeger een strafkolonie en dankt zijn naam aan het plastic, waaronder de gevangenen sliepen. Even later zitten we weer in de aanhanger van de tractor, om nog een uur te hobbelen over de laatste zes kilometer naar de Waterfall Lodge. Zo’n barre tocht naar deze prachtige afgelegen lodge voorkomt dat het hier overlopen wordt door toeristen. Bij aankomst om 14:00 uur staat de lunch al voor ons klaar. Een uurtje later worden we naar onze kamer gebracht. Eenvoudig, maar met balkon en hangmat. Ook voor gezamenlijk gebruik nog een leuk zitje met fraai uitzicht. Door de regen wandelen we naar de waterval. Er komt een reusachtige hoeveelheid water naar beneden. Terug in het restaurant kunnen we genieten van de altijd gratis koffie. Om 18:30 uur kunnen we aan het diner beginnen. Na het diner komen enkele opgewonden jongetjes naar ons toe gesneld. Ze hebben een slang gezien! Wij moeten natuurlijk met ze mee. Bewapend met zaklantaarns lopen we naar de bewuste plaats. Niets te vinden buiten een paar kikkers en padden! Voor we naar bed gaan drinken we nog even een pilsje in het restaurant.

Wimper-groefkopadder.

Zaterdag 18 november zie ik vanaf het balkon een Swainsons Toekan! Om 6:30 uur vogelen we wat op het terrein. Het weer is denk ik te somber, want er is weinig te bekennen. Wel zien we een neusbeertje rondscharrelen. Vervolgens lopen we langs de toegangsweg naar de plaats, waar een Wimper-groefkopadder zou zijn. Na even zoeken vind ik het kleine, maar zéér giftige slangetje! Na een paar foto’s lopen we terug voor het ontbijt. Om 8:45 uur lopen we met gids een jungletrail in de omgeving. Onderweg zie ik ineens een prachtig groen slangetje. De gids pakt hem en laat hem tussen zijn vingers kronkelen. Het is een Green Vine Snake. Ja, als je weet wat het is, kun je dat doen! Tegen twaalf uur zijn we terug voor koffie en lunch. Aansluitend gaan Udo en ik nog even op verkenning uit in de buurt. Om een uur of twee houden we een tijdje "siësta" en gaan weer op ontdekking uit tot een uur of vijf. Tijd voor een kop koffie en diner. Na het diner hoost het van de regen. De treden van het restaurant naar het hotel zijn veranderd in één grote waterval. We vermaken ons echter prima. Het bier smaakt goed en de mensen zijn gezellig.

Zondag 19 november om 6:00 uur eerst even een kop koffie en dan een wandeling op het terrein. Niet veel te zien. Te somber weer denk ik. Om 7:30 uur zitten we aan het ontbijt en een half uurtje later begint het te regenen. Dan maar vanuit het restaurant speuren naar vogels. Meest Kolibries bij de bloeiende struiken en feeders. Om elf uur is het droog en lopen we naar het uitzichtpunt waar je prachtig zicht hebt op de gehele waterval. Om 12:00 uur is de lunch en een uurtje later vertrekken we lopend via een prachtige trail van één uur naar El Plástico Lodge. De tractor heeft het namelijk begeven en is vervangen door een "splinternieuwe" legertruck uit de tweede wereldoorlog! Er zitten nog geen banken in de laadbak, maar ik heb geluk en mag voorin zitten. Dat veert tenminste nog een beetje. Na ruim een uur in de truck arriveren we in Las Horquetas. Dat levert inclusief de trail een behoorlijke tijdwinst op. De bagage wordt weer uit de kluis gehaald en de laarzen gewassen. In een half uurtje worden we met een busje naar Hotel Selva Verde gebracht, waar we om 16:00 uur inchecken. Een tijdje later zitten we heerlijk onder het genot van een biertje te vogelen aan de Sarapiquí rivier. Om 18:00 uur eten we in het hotel.

Pijlgifkikkertje (Blue Jeans).

Maandag 20 november begint om 6:00 uur met vogelen bij de rivier. Verscheidene Reiger- en IJsvogelsoorten passeren de revue. Vlak naast het terras ontdek ik in een struik de Brown Vine Snake. Ik maak er een foto van, maar het scherpstellen is niet al te eenvoudig, daar mijn LCD-schermpje steeds beslaat. Last van vocht denk ik. Om 7:00 uur verlaten we de rivier voor het ontbijt. Daarna gaan we op zoek naar de Pijlgifkikkertjes (Blue Jeans), waar we er verscheidene van zien en kunnen fotograferen. Om 9:00 uur lopen we naar de receptie, waar onze Daihatsu Terios 4x4 wordt afgeleverd. Wat formulieren invullen en klaar is Kees. Ook krijgen we een mobieltje mee, waar we gratis mee binnen Costa Rica kunnen bellen. Daar de rit naar ons volgende adres niet zo lang zal duren bezoeken we eerst de Botanische tuin aan de overkant van de weg. De tuin is niet zo bijzonder, maar toch weer enkele vogels te noteren. Tegen elf uur verlaten we Hotel Selva Verde en rijden naar Bajo del Toro op zoek naar Hotel Bosque de Paz. Onderweg stoppen we voor een drankje in een restaurantje langs de weg en bereiken het hotel omstreeks 14:30 uur. Vanaf een overdekt terras kun je er goed vogels kijken, mits aanwezig natuurlijk. Er hangen diverse feeders. We hebben niet veel geluk met het weer, want van de gebruikelijke stormen, tijdens de overgang van de natte naar de droge periode hebben we de eerste te pakken. Om 18:30 uur is het diner en blijft er alleen nog maar wat tijd over voor een pilsje. Nadien is het al te donker om iets te ondernemen.

Zwarte Goeans op de feeder.

Dinsdag 21 november begint met regen. Toch lukt het me vanaf het overdekte terras wat vogels te ontdekken. Om 7:30 uur ontbijten we en Benicio zal ons later het Orchideeën laboratorium laten zien. Om negen uur toont hij ons eerst een prachtige DVD over de Orchideeën uit de regio en aansluitend lopen we naar het eenvoudige laboratorium. Door de microscoop krijgen we minuscule exemplaren te zien. Als Udo door de microscoop kijkt, roept hij ineens; "Er kroop een beest uit, keek me aan en verdween toen snel weer". Om een uur of elf drinken we koffie op het terras. Het regent nog steeds. De lunch is om 12:30 uur en een uurtje later krijgen we een rondleiding van Benicio door de Orchideeëntuin. Ondanks de regen besluiten we om een uur of drie nog een trail te lopen. Toch een mooie tocht en met de regencape best te doen. Tegen het einde van de trail ontdek ik een mooie Orchidee. Udo is er blij mee, maar moet later terugkeren, daar het nu te hard regent voor de apparatuur. Tegen half vijf drinken we koffie op het terras. Wel warmere kleren aangedaan, daar de temperatuur gezakt is tot een graad of 10 Celsius. Het diner is om 18:30 uur en later genieten we op de kamer van de heerlijke koffielikeur. Daar is het nu echt de juiste temperatuur voor en kachels zijn er niet!

Woensdag 22 november om 6:00 uur met koffie vogelen op het terras. Het weer lijkt iets te verbeteren. Na het ontbijt gaat Udo nog wat close-ups maken in de tuin. We zetten de koffers in de auto en vertrekken om 9:45 uur van Bajo del Toro naar Caño Negro vlakbij de grens met Nicaragua. Via Zarcero en Ciudad Quesada rijden we naar Muelle, vanwaar de weg bijna in een rechte lijn naar Los Chiles loopt. Niet erg interessant. Het is intussen wel droog en warm geworden. Onderweg lunchen we met sultana’s en cola op een bankje bij een voetbalveld. Enkele kilometers voor Los Chiles slaan we af op een hobbelige zandweg. We zien ook direct veel meer vogels. Om 16:00 uur arriveren we bij de Caño Negro Natural Lodge. Van de website wist ik al dat het een grotere lodge was, daar het ook een visparadijs schijnt te zijn. De huisjes zijn echter mooi en hebben allemaal een terras. We verkennen het terrein en drinken een pilsje in het restaurant. Om 19:00 uur is er een dinerbuffet. ’s Avonds drinken we op ons terras nog een koffielikeur. Ook lekker als het warm is!

Koereigers tijdens de boottocht door de lagunes van Caño Negro.

Donderdag 23 november begint om 6:00 uur met vogelen vanaf het terras en in de tuin. Om 7:00 uur staat het ontbijt klaar. Na het ontbijt stond eigenlijk een boottocht op het programma, maar vanwege een grote groep werd ons tweeën gevraagd de tocht alleen met de stuurman te maken. Hoewel er later op de dag misschien iets minder vogels zijn, spreekt het ons wel aan. Wij lopen dus door het dorp naar de rivier en wandelen over een dijkje langs een prachtig moeras. Veel vogels houden zich hierin schuil, maar zijn vaak prima te bekijken. Van heel dichtbij zelfs. Als we niet meer verder kunnen, lopen we dezelfde weg terug. Om 12:00 uur staan we bij de receptie en wandelen met de stuurman naar de motorboot. Het is een prachtige tocht over de Rio Frio en verschillende Lagunes. Naast de vele vogels zien we ook andere dieren, zoals Apen, Basilisken en Kaaimannen. Het is een prachtig gebied en de drie uur varen vliegen dan ook voorbij. We wandelen via een omweg terug naar de lodge en zitten om 16:00 uur achter een heerlijk glas bier. Het dinerbuffet begint om 18:30 uur. Daarna is het altijd te donker om nog iets te ondernemen.

Vrijdag 24 november om 6:00 uur nog even vogelen vanaf het terras. Koffers pakken en om 7:00 uur ontbijt. Een uurtje later zijn we klaar voor vertrek. We besluiten richting Upala te rijden over de mooie maar hobbelige zandweg. Bij Col. Puntarenas slaan we af naar San Rafael de Guatuso en dan naar Nuevo Arenal. Vervolgens rijden we Westelijk om het meer van Arenal heen naar Tilaran. We doen wat inkopen voor onderweg en pakken even voorbij Tilaran de zandweg naar Monteverde. Om 15:15 uur arriveren we bij Swiss Hotel Miramontes en krijgen een leuke lodge met balkon. We worden heel hartelijk ontvangen door Kathi en Walter Faisthuber en kunnen onder het genot van een biertje genieten van de vogels. Vervolgens is er nog voldoende tijd om de Orchideeëntuin te bekijken. Prachtige exemplaren, vooral erg kleine die je als je er niet bekend mee bent zeker voorbij loopt. Om 18:30 uur is het diner. De menukaart met de vele Zwitserse gerechten zagen we al op internet. Het wordt vandaag Geschnetzeltes! Zullen we niet vaak meer krijgen. Om half acht komt Walter Faisthuber uit de keuken binnenrijden met een grote TV met DVD-speler. We krijgen een prachtige film en diamontage te zien over Monteverde. Aansluitend speciaal voor ons een prachtige montage genaamd Orchideeën en Mozart. Daarna nemen we nog een slaapmutsje op de kamer en gaan naar bed.

Een lekke band is snel gerepareerd in Santa Elena.

Zaterdag 25 november zitten we om 6:30 uur op het balkon van de lodge. Het ontbijt is om 7:30 uur, dus nog een uurtje naar vogels speuren. Wanneer we na het ontbijt willen vertrekken, blijkt er een band lek te zijn. Even bandje verwisselen dus. Een paar honderd meter verder blijkt een reparateur te zitten. Voor één of twee dollar is de band snel gemaakt en kunnen we verder. We rijden naar Santa Elena om een "Skywalk" te maken. Om tien uur vertrekken we en maken een schitterende wandeling door het regenwoud en over diverse hangbruggen. Soms loop je tussen de boomtoppen door en in de dalen liggen de kruinen ver onder je. Het is erg rustig en we hebben alle tijd om rond te kijken. Een bijzondere ervaring. Als we na drie uur terug zijn bij de entree met restaurant nemen we een kop koffie. Dan rijden we terug naar onze lodge. Walter Faisthuber beschrijft ons een goed plekje om Orchideeën te vinden. Ook maakt hij een schetsje, hoe we moeten rijden. Het plekje wordt gevonden en inderdaad ook wat Orchideeën. Het waait echter te hard voor goede foto’s en ook de vogels houden niet zo van veel wind. Om 16:00 uur rijden we terug naar Miramontes en is het tijd voor een biertje. We hoeven niet meer te rijden. Nog wat vogelen in de tuin en dan aan de Wiener Schnitzel!

Het nevelwoud van Santa Elena.

Zondag 26 november vermaken we ons na het ontbijt eerst een tijdje op het balkon en in de tuin, want we gaan op pad met Walter Faisthuber. Om half tien vertrekken we met zijn auto naar het nevelwoud van Santa Elena. Wij betalen onze entree en hij mag gratis naar binnen. Hij kiest voor de Encantado Trail. Evenals hij vind ik het hier ook een stuk mooier dan Monteverde. Bovendien is het veel minder druk. Er heerst een sprookjesachtige sfeer. Udo komt goed aan zijn trekken, want Walter kent alle plekjes. Hij belooft mij, dat we ook vogels te zien krijgen en hoewel het in het regenwoud moeilijk vogelen is krijg ik toch enkele mooie exemplaren te zien. Hij weet zelfs met zijn enorme filmcamera mooie opnamen te maken. Om twee uur rijden we weer terug naar de lodge. Na onze gebruikelijke "lunch" rijden we naar de ingang van Monteverde Reserve. Hier wordt nogal eens een Quetzal gesignaleerd. Geen vogels te bekennen, dus rijden we iets terug naar de Hummingbird Gallery. Het is er te druk om leuke foto’s te nemen, maar ik krijg wel zes soorten te zien! Om 16:00 uur gaan we even langs de supermarkt in Santa Elena voor wat kleine inkopen. Ook de koffielikeur was op. Een uurtje later zijn we weer bij de lodge voor het gebruikelijke ritueel. Het lijkt ons goed deze laatste dag in Swiss Hotel Miramontes te besluiten met een heerlijke kaasfondue! ’s Avonds nemen we afscheid van het gezellige echtpaar Kathi en Walter Faisthuber, want ’s ochtends vroeg zijn ze nog niet uit de veren. Het ontbijt wordt dan verzorgd door twee vriendelijke dames.

's Avond lopen er veel Padden rond.

Maandag 27 november valt er om zes uur een regenbuitje, maar het klaart al snel op. Om zeven uur ontbijten we en een uur later vertrekken we. Daar de afstand van Monteverde naar San Gerardo de Dota vorige keer eigenlijk te lang was, hebben we nu voor één nacht een lodge geboekt in Carara. We rijden eerst een stuk terug richting Tilaran en slaan dan linksaf naar Juntas. Om kwart voor tien zitten we op de Pan American Highway. Onderweg nog een koffiestop en bij de afslag naar Puntarenas verlaten we de Pan Amarican en volgen de weg via Caldera richting Jaco. Een paar kilometer voorbij de brug over de Rio Tárcoles bevindt zich de inrit naar Hotel Villa Lapas grenzend aan Parque National Carara. Om 11:45 uur checken we in en brengen de bagage naar onze lodge. Op het terrein zijn al verschillende vogels te zien. Om twee uur lopen we een trail achter de lodges. Aansluitend rijden we terug naar de Rio Tárcoles om te vogelen en eventuele krokodillen te bekijken. Het water staat te hoog, dus geen zonnebadende krokodillen en geen steltlopers te bekennen. Dan maar even naar de Souvenirshop. Na een minuut of tien blijkt dat ik het licht heb laten branden. Accu leeg! Niet meer te starten. Met behulp van een jongeman uit het winkeltje loopt de motor weer na een paar meter. Er brand wel een geheimzinnig lampje! We rijden terug naar de lodge en ik parkeer de auto voor de zekerheid achteruit een heuveltje op. De motor slaat af, maar start meteen weer. Toch even Adobe verhuur gebeld met de meegeleverde telefoon. Hij vindt wel dat de accu te snel leeg was, maar het lampje brandde alleen, daar er niet op de normale manier gestart was. Verder geen problemen meer gehad. Om vijf uur drinken we een pilsje op het overdekte terras. Regen! Om 18:30 uur is er een dinerbuffet met naar mijn smaak veel te harde live muziek en dans. Tegen achten zijn we dan ook weer op de kamer. Onderweg hobbelen overal grote Padden rond.

Waterval in de Rio Savegre.

Dinsdag 28 november zijn we om zes uur op en lopen al vogelend naar het ontbijt. Via Jaco rijden we naar Quepos en volgen de onverharde hobbelweg naar Dominical. Hier verlaten we de kustweg en rijden over een goed geasfalteerde weg omhoog naar San Isidro, waar we de Pan American Highway weer nemen. Verscheidene keren zitten we behoorlijk in de mist op een hoogte van zo’n 3000 meter. Als het bordje San Gerardo verschijnt rijden we de laatste kilometers naar beneden. Als we inchecken bij de Trogón Lodge, op ruim 2100 meter hoogte, wordt ons gemeld, dat ze de kachel al vast op half hebben aangezet. Van kou lijden is hier dus geen sprake. Het begint weer te regenen, maar met een warme gratis koffie op het overdekte terras is het goed toeven. Je hebt daar een mooi zicht op de vele kolibrie-feeders en het terrein met bomen en struiken. Zo kan ik ondanks de regen mijn vogellijstje toch uitbreiden. Om 19:00 uur zitten we aan het dinerbuffet met forel. Heerlijk! Om 21:00 uur duiken we na een slaapmutsje ons bed in.

Woensdag 29 november om 6:15 uur is het nog wel bewolkt, maar droog. Tot het ontbijt zitten we op het terras te vogelen. Na het ontbijt nog weer even met een kop koffie. Om 8:45 uur rijden we langs de Savegre naar beneden en zetten de auto aan het begin van de Waterval-trail Een prachtige wandeling, die we vanuit het Savegre Mountain Hotel in 2003 ook al maakten. Met Orchideeën en vogels. Terug van de wandeling rijden we naar het gedeelte voor dagtoerisme. We parkeren de auto en verkennen de buurt. Het is de hoogste tijd voor koffie, dus lopen we naar het Savegre Mountain Hotel. Op het terras zien we enkele mensen terug, die we eerder tijdens de reis hadden ontmoet. Wij installeren ons onder een parasol en wachten op bediening. De mensen onder de buurparasol vertellen ons, dat de koffie gratis is, maar je moet het wel zelf halen. Zo genieten we even later van een heerlijke kop koffie en de vele kolibries bij de feeders. Om 13:00 uur zijn we terug bij de Trogón Lodge en nuttigen onze eenvoudige lunch, bestaande uit koffie en sultana’s. Aansluitend lopen we een mooie trail achter de lodge. Het is alleen niet helemaal duidelijk welke trail we lopen, waarschijnlijk een combinatie van twee verschillende. Om kwart over vier zijn we terug en drinken een kop koffie op het terras. Om half zes is het donker en gaan we naar onze lodge. Om 19:00 uur is het diner. Dan verdwijnen we naar onze kamer en nemen een likeurtje. Even na middernacht worden we beiden wakker door een flinke aardschok. Alleen het schilderij hangt schuin aan de muur!

Roodkraaggors.

Donderdag 30 november moeten we al weer naar San José voor de laatste nacht. Na het ontbijt rijden we naar boven en stoppen bij een bordje met de aanduiding Quetzal Valley! Dat ziet er veelbelovend uit. Voor één of twee dollar mogen we door het hek en de Quetzals zijn er inderdaad. Ik krijg er zelfs één op de foto! Ook vliegen er enkele andere leuke vogeltjes rond. Op de voederplank zelfs nog te fotograferen. Om 9:15 uur rijden we verder naar de Pan American Highway. Daar rijden we eerst nog even terug naar Cerro de la Muerte voor eventuele Orchideeën en vogels van het hooggebergte. Niet echt de moeite waard. Om 9:50 uur rijden we richting San José. Daar het nog vrij vroeg is nemen we bij Cima een klein omwegje via Copey en Santa Maria. Niet voor niets, want ik krijg onderweg twee soorten Spechten te zien. Om 12:30 uur zitten we weer op de grote weg. Na nog een koffiestop checken we om 14:15 uur in bij Hotel Don Fadrique in San José. We tanken de auto nog even vol en parkeren hem voor het hotel in de straat. Klaar voor aflevering. Om vier uur lopen we naar het centrum. Bezoeken enkele winkels en drinken een pilsje. Later begint het te regenen. We zoeken een leuk terrasje op boven een restaurant, waar je leuk zicht hebt over de drukke winkelstraat. Onder het genot van een hamburger met patat en een biertje genieten we van alles wat er zich op straat afspeelt. Om 20:00 uur zijn we weer bij ons Hotel Don Fadrique voor de laatste nacht in Costa Rica.

Vrijdag 1 december ontbijten we om zeven uur in de deels overdekte tuin. Om half negen zou de auto worden opgehaald, dus om negen uur maar eens gebeld met Adobe. Om kwart voor tien komt de man van het verhuurbedrijf. Wat paperassen invullen. De auto had hij op straat al gezien, dus hij was snel klaar. Kwart over tien worden we met een busje naar het vliegveld gebracht. Na 35 minuten door het drukke verkeer en een stukje tolweg komen we aan. Dat is drie uur voor vertrek. Nog erg veel tijd voor de winkeltjes en terrasjes. Onze Airbus 320 vertrekt 13:50 uur voor een vrucht van een kleine drie uur naar Orlando. We landen om 17:45 uur lokale tijd. De vlucht naar Amsterdam is gepland om 20:25 uur. Weer ruimschoots tijd voor verveling en dergelijke. We vliegen naar Schiphol met een Boeing 767 met een te verwachten vliegtijd van 8:40 uur. Om 11:15 uur lokale tijd, zijn we weer op Nederlandse bodem. Als we onze bagage verzameld hebben, lopen we door de douane. Daar worden we opgewacht door Michiel Hasewinkel, die ons keurig thuis aflevert. We nemen afscheid en hebben een prachtige vakantie achter de rug met heel veel mooie herinneringen.

Nu volgt alleen nog de lijst met de waargenomen vogels. Je kunt ook direct door naar de fotoalbums!

Afgekorte regionamen achter de waargenomen vogels: